Ik merkte het voor het eerst op een dinsdag, terwijl ik zoals de meeste ochtenden het regionale klassement doorscande voordat de koffie klaar was. De VS had al zolang ik naar die tabel keek comfortabel bovenaan gestaan ten opzichte van Zuid-Korea, met een voorsprong die zo groot was dat ik niet meer verwachtte dat die zou bewegen. Die ochtend was het verschil tot bijna niets geslonken. De week erop was het omgeslagen.
Vandaag staan de twee regio's op 55.034 advertenties voor Zuid-Korea tegenover 48.127 voor de VS. Zuid-Korea staat niet alleen voorop — het staat er bijna 7.000 advertenties voor, zo'n 14% meer dan het land met, naar elke realistische maatstaf, een veel grotere tweedehandsautomarkt. Dat is het deel dat aan me bleef knagen, genoeg om dit op te schrijven.
Week één: de kloof die ik bijna niet opmerkte
De eerste notitie luidt gewoon: "voorsprong VS smelt, sourcing checken." Niets dramatisch. Ons platform volgt 1.375 bronnen in 73 regio's, en de meeste weken schuift het klassement een paar honderd advertenties op of neer naarmate bronnen op- of afgaan, dealers hun voorraad vernieuwen, of een crawl net iets meer achterstand inhaalt dan gebruikelijk. Ik ging ervan uit dat dit zo'n week was. Ik had het mis over hoe tijdelijk het zou blijken te zijn.
Week twee: het slaat om, en blijft doorgaan
Tegen de tweede week was de voorsprong gewisseld. Wat me verbaasde was niet de omslag zelf — klassementen bewegen, dat is het hele punt — maar dat de kloof daarna alleen maar groter werd in plaats van weer naar gelijkheid te zakken. Als zo'n omslag langer dan een paar dagen standhoudt, is het meestal geen ruis. Het is een signaal dat wat er aan beide kanten gemeten wordt, fundamenteel anders van vorm is.
En dat was precies wat er aan de hand was. De Zuid-Koreaanse tweedehandsautomarkt loopt via een klein aantal zeer grote, zeer uitgebreid gescrapete marktplaatsen — het type platform waarbij een enorm deel van de dealer- en particuliere advertenties van het land samenkomt op één plek die we schoon kunnen crawlen. De VS werkt precies omgekeerd: tienduizenden onafhankelijke regionale dealers, elk met een eigen kleine voorraadpagina, een lange staart die geen vaste set van 1.375 bronnen ooit in één keer volledig zal vangen. We dekken de VS, maar we dekken er een plak van. Zuid-Korea dekken we bijna in zijn geheel.
Een vriend die zijn brood verdient met autoverkoop zei ooit tegen me: "de grootste markt is niet altijd degene waarvan je het meeste ziet." Ik begreep pas wat hij bedoelde bij precies deze grafiek.
Week drie: controleren of het geen fout was
Dit is het deel van het dagboek dat minder leuk is om te lezen en belangrijker om toe te geven. Ik bracht het grootste deel van week drie niet door met verwonderen over de kloof, maar met proberen hem onderuit te halen — de regionale tellingen opnieuw doorlopen, controleren op een dubbele bron die Koreaanse advertenties dubbel telde, nagaan of een Amerikaanse bron stilletjes was uitgevallen en daarbij een brok voorraad had meegenomen. Niets daarvan hield stand. De cijfers waren echt; ze betekenden alleen niet wat mijn onderbuik wilde dat ze betekenden.
| Regio | Advertenties in onze dataset | Rang |
|---|---|---|
| Frankrijk | 67.569 | 1 |
| Japan | 61.940 | 2 |
| VAE | 59.393 | 3 |
| Zuid-Korea | 55.034 | 4 |
| VS | 48.127 | 5 |
| Brazilië | 37.591 | 6 |
| Tsjechië | 36.113 | 7 |
Kijk lang genoeg naar die tabel en er springt nog iets in het oog: Frankrijk, Japan en de VAE staan allemaal ook boven de VS. Niets hiervan is een oordeel over hoe groot de werkelijke tweedehandsautomarkt van een land is. Het is een meting van hoeveel van die markt zich bevindt op het type gestructureerde, crawlbare advertentiepagina's waarvoor onze bronnen gebouwd zijn. Een markt die geconcentreerd is op een handvol dominante platformen zal in een dataset als de onze altijd groter lijken dan een markt die verspreid is over duizenden kleine dealersites, zelfs als er in die tweede markt dagelijks meer auto's daadwerkelijk van eigenaar wisselen.
Week vier: waar het eigenlijk nuttig voor is
Tegen de vierde week was ik gestopt de omslag tussen Zuid-Korea en de VS te behandelen als een afwijking die opgelost moest worden, en begon ik het te zien als een feit over de vorm van elke markt — wat sowieso nuttiger is om te weten. Als je een auto prijst of deals vergelijkt, is wat je wilt weten van het aantal advertenties in een regio niet "is dit een groter land" — dat weet je al. Wat je wilt weten is "hoeveel van de werkelijke markt van deze regio zie ik eigenlijk." Het cijfer van Zuid-Korea zegt: het grootste deel ervan. Het cijfer van de VS zegt: een aanzienlijk deel, groeiend naarmate we bronnen toevoegen, maar nog niet het volledige plaatje.
Dat onderscheid is ook van belang voor het deal-signaleringsdeel van wat we doen. Op dit moment heeft het platform 12.823 advertenties gemarkeerd als onderprijsd ten opzichte van hun regionale cohort. Een cohort opgebouwd uit bijna volledige marktdekking, zoals dat van Zuid-Korea, is een strakkere, betrouwbaardere basislijn dan een cohort opgebouwd uit een gedeeltelijke plak. Dat maakt een deal-markering in de VS niet fout — het betekent alleen dat het cohort waarmee vergeleken wordt dunner is, en een dunner cohort geeft een uitschieter meer ruimte om binnen te glippen en voor een koopje aangezien te worden.
Ik heb geen net afgewerkte les om mee af te sluiten, behalve degene die ik steeds opnieuw leer: een klassement is maar zo eerlijk als wat het voedt. Zuid-Korea kreeg in vier weken geen grotere tweedehandsautomarkt. Wij kregen alleen een scherper zicht op de markt die het al had.
