Altı haftadır on bir sekme açık tutuyorsunuz. Bunu biliyorum çünkü bana anlattınız — ya da tıpatıp size benzeyen biri, "fazla ödemek istemiyorum" diye başlayıp "ama çok da acele etmek istemiyorum" diye biten bir e-postada anlattı. Bu sekmelerin dördü aynı arabanın farklı galerilerdeki ilanı. İkisi zaten vazgeçtiğiniz ama tam olarak açıklayamadığınız nedenlerle kapatmadığınız arabalar. Biri fiyatını iki kez düşürdü, ikisinde de fark ettiniz ve ikisinde de hiçbir şey yapmadınız.
Size acele edin demek için yazmıyorum. Dürtüsel araba almak başlı başına bir felaket ve o mektubu da yazdım — kontrol ettirmediği bir araba için kapora göndermek üzere olan birine. Bu, tam tersi bir sorun. Siz çok hızlı hareket etmiyorsunuz. Hiç hareket etmiyorsunuz ve beklediğiniz şey — açıkça, tartışmasız "doğru" hissettiren bir fiyat — çoğu zaman sizin düşündüğünüz şekilde gelmiyor.
"Daha iyi bir fiyat" beklemenin gerçek bedeli
İşte tablonuzda görünmeyen kısım. Herhangi bir anda takip ettiğimiz yaklaşık 1,1 milyon aktif ilan arasından, fırsat izleme sistemimiz her gün ortalama 12.800 ilanı bölgesel emsallerine göre gerçekten düşük fiyatlı olarak işaretliyor — aynı marka, model, yaş, kilometre aralığı ve durum, o pazardaki benzerlerinin tamamıyla karşılaştırılarak. Bu, aktif envanterin %1'inden biraz fazlası. Tam olarak nadir değil ama yaygın da değil ve size özel olarak önemli olan şu: bu ilanlar, elinde on bir sekme açık birinin keşfetmesini bekleyerek öylece durmuyor. Emsallerine göre belirgin şekilde düşük fiyatlı bir araba hızlıca satılır, çoğu zaman birkaç gün içinde, çünkü dürüst ve rekabetçi bir fiyat koyan satıcılar bunu boşluğa değil — tam da sizin yaptığınızı yapan onlarca alıcının gördüğü bir yere koyuyor.
Yani yaptığınız hesap — "beklersem daha iyi bir fırsat çıkabilir" — doğru. Daha iyi bir fırsat çıkabilir. Ama o da şu an gözünüzü diktiğiniz ilandan daha hızlı kaybolacak, çünkü bekleyen herkesin aynı sekmesi açık. Siz piyasayla yarışmıyorsunuz. Altı hafta önceki kendinizle yarışıyorsunuz — arabanın 600 dolar daha pahalı olduğu, ucuzlayabilir diye almadığınız o anki halinizle.
Bir arkadaşım buna "asla göremeyeceğin bir indirim için biriktirdiğin indirim" diyor. Kötü bir laf değil. Sadece o kadar sık doğru çıkıyor ki çalmış oldum.
Aslında birbirinden farklı olan üç sekme
Ama on bir sekmenizin hepsi aynı türde bir bekleyiş değil ve bunları ayırmakta fayda var, çünkü üçünde de doğru hamle aynı değil:
| Sekme türü | Aslında ne oluyor | Ne yapmalı |
|---|---|---|
| Aynı araba, farklı galeriler | Kararsızlık değil, fiyat keşfi | En iyi belgelenmiş olanı seçin ve bugün arayın — çözülmesi en kolay bekleyiş türü bu |
| Zihnen elediğiniz bir araba | Batık maliyet sekmesi, gerçek bir seçenek değil | Kapatın. Kararınızı etkilemiyor, sadece rotasyonunuzda gürültü yaratıyor |
| Fiyatı zaten iki kez düşen bir araba | Satıcı zaten kendi kendine pazarlık ediyor | En iyi ipucunuz bu — birkaç hafta içinde ikinci bir düşüş genelde kötü bir araba değil, motivasyonu yüksek bir satıcı demek |
Harekete geçeceğim satır o üçüncüsü. Satıcılar fiyatı bir kez tedbir amaçlı, iki kez ise strateji gereği düşürür. Kilometre veya durum bilgisinde karşılık gelen bir değişiklik olmadan, yakın aralıklarla gelen iki düşüş, satıcının yüksek sesle söylemediği bir şeyi size anlatıyor demektir: bu arabayı bir an önce elden çıkarması gerekiyor. Bu, izlemeye devam edilecek bir araba değil. Elinizde bir rakamla yarın arayacağınız bir araba.
Değer kaybı da sizi beklemiyor
Altı haftanızın satıcının sabrıyla hiç ilgisi olmayan, arabanın kendi ömrüyle her şeyi ilgili olan ikinci bir maliyeti var. Beklediğiniz her hafta, incelediğiniz o belirli araba bir hafta daha yaşlanıyor, yaşamının birkaç yüz kilometre daha ilerisine geçiyor ve — pazara bağlı olarak — değer kaybı eğrisinde muhtemelen bir puan daha aşağı iniyor. Değer kaybı bir ceza değil, sadece sıfır km yerine ikinci el bir araba seçerek satın aldığınız kesinliğin bedeli. Ama kendi saatine göre işliyor, sizinkine göre değil. Beklemek onu durdurmuyor. Sadece sonunda neredeyse aynı parayla daha eski bir araba almanız anlamına geliyor — bu gecikme karşılığında elinize geçen tek şey daha uzun bir sekme listesi olmuş oluyor.
Tanımayı beklediğiniz teorik olarak mükemmel karardan %90 kadar iyi olan bir kararı bu hafta vermenizi tercih ederim, iyi seçeneklerin tükendiği ve geriye sadece vasat olanların kaldığı ana kadar sekmeleri açık tutmanız yerine — ki istatistiksel olarak, ilanların %99'u fırsat olarak işaretlenmediğine göre, pazar size "bariz" hissettirene kadar beklerseniz seçebilecekleriniz büyük ihtimalle buna daha yakın olacak.
İki kez fiyatı düşen sekmeyi seçin. Bugün arayın. Fırsat yarın kaybolacağı için değil — kaybolabilir ama mesele o değil — yedinci hafta boyunca ona bakmaya devam etmeniz kesinliğinizi artırmayacağı için. Kesinliğiniz, satıcıyla konuştuğunuz ve gerçekten önemli olan iki üç soruyu sorduğunuz anda artacak: neden sattığı, servis kayıtlarının olup olmadığı ve bu kadar süredir ilanda kaldığı düşünüldüğünde fiyatta pazarlık payı olup olmadığı. O on bir sekmeyle yapageldiğiniz her şeyin geri kalanını artık bırakabilirsiniz.
