ตอนนี้ระบบของเรากำลังติดตามประกาศขายรถที่ยังใช้งานอยู่ 1,108,535 รายการ ครอบคลุม 73 ภูมิภาค จาก 1,375 แหล่งข้อมูล ฝรั่งเศสอยู่อันดับหนึ่งด้วย 67,569 รายการ ตามมาด้วยญี่ปุ่นและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ที่ 61,940 และ 59,393 ตามลำดับ แล้วที่อันดับหก คั่นกลางระหว่างบราซิลที่ 37,591 กับแคนาดาที่ 33,455 คือตัวเลขที่ทำให้ผมนั่งจ้องมันอยู่สองวันเต็ม
บราซิลมีประกาศขายรถมือสองในฐานข้อมูลของเรามากกว่าแคนาดา และไม่ใช่แบบสูสีด้วย — มากกว่าราว 4,100 รายการ ในทางทฤษฎีสิ่งนี้ไม่ควรเกิดขึ้น แคนาดามีรถยนต์ประมาณ 800 คันต่อประชากร 1,000 คน ในขณะที่บราซิลมีอยู่ราว 380 คัน แน่นอนว่าประชากรแคนาดาต่ำกว่า 41 ล้านคน เทียบกับบราซิลที่ 216 ล้านคน แต่ต่อให้ปรับตามส่วนต่างของประชากรแล้ว ตลาดที่มีอัตราการครอบครองรถต่อหัวเพียงครึ่งเดียวก็ไม่ควรมีประกาศขายมากกว่าประเทศที่มีความหนาแน่นของรถยนต์ติดอันดับโลกอย่างแคนาดา
แต่มันเกิดขึ้นจริง และสาเหตุไม่เกี่ยวอะไรกับว่าชาวบราซิลอยากได้รถกันมากแค่ไหน มันอยู่ที่ว่าอะไรได้รับอนุญาตให้ข้ามพรมแดนเข้ามาได้ต่างหาก
กฎที่ผู้ซื้อจากต่างประเทศแทบไม่เคยได้ยิน
ตั้งแต่ปี 1993 บราซิลได้สั่งห้ามการนำเข้ารถยนต์นั่งมือสองโดยเด็ดขาด ไม่ใช่แค่เก็บภาษีสูง แต่ห้ามเข้าเลย กฎระเบียบที่ออกโดยกระทรวงพาณิชย์ (Portaria DECEX 8/1991 และถูกเข้มงวดขึ้นเรื่อยๆ ตลอดทศวรรษนั้น) ปิดประตูเพื่อปกป้องอุตสาหกรรมรถยนต์ในประเทศ และแทบไม่เคยเปิดกลับมาอีกเลย รถยนต์ใหม่ยังสามารถนำเข้าจากนอกกลุ่ม Mercosur ได้ แต่ต้องแบกรับภาษีนำเข้าบวกกับ IPI ซึ่งมักทำให้ภาระภาษีรวมพุ่งเกิน 35% ของราคาป้าย รถ Golf มือสองที่จอดอยู่ในโชว์รูมเยอรมนีจึงไม่มีช่องทางถูกกฎหมายใดๆ ที่จะไปจอดอยู่หน้าบ้านในบราซิลได้เลย มันไม่ใช่สินค้าที่ขายในประเทศนั้นได้ตั้งแต่ต้น
ลองเทียบกับวิธีการทำงานของตลาดอื่นๆ ส่วนใหญ่ในสิบอันดับแรกของเรา
| ตลาด | จำนวนประกาศของเรา | ท่าทีด้านการนำเข้า |
|---|---|---|
| เบลเยียม | 35,670 | ศูนย์กลางส่งออกซ้ำเปิดกว้างในสหภาพยุโรป มีการไหลเวียนเข้า-ออกจำนวนมาก |
| แคนาดา | 33,455 | ชายแดนเปิดกับสหรัฐอเมริกา มีการขายต่อข้ามพรมแดนอย่างคึกคัก |
| บราซิล | 37,591 | ห้ามนำเข้ารถมือสองมาตั้งแต่ปี 1993 |
| สาธารณรัฐเช็ก | 36,113 | ตลาดทางผ่านเปิดกว้างในสหภาพยุโรปสำหรับรถลีสหมดสัญญาจากเยอรมนี |
ตัวตนทั้งหมดของเบลเยียมในฐานข้อมูลนี้ — เหตุผลเดียวกับที่ทำให้มันมีประกาศขายมากกว่าแคนาดาด้วยเช่นกัน ซึ่งเราเคยเขียนถึงมาก่อน — ก็คือรถยนต์ไหล ผ่าน ประเทศนี้ ไม่ว่าจะเป็นการนำเข้านอกระบบ การส่งออกซ้ำ หรือรถที่แปลงพวงมาลัยขวาเป็นซ้ายที่เหลือค้างอยู่ ส่วนบราซิลเป็นตลาดที่ตรงข้ามกันโดยสิ้นเชิง ทุกคันในหน้าประกาศขายของบราซิลถูกผลิตขึ้นในบราซิล เพื่อขายในบราซิล และไม่เคยออกนอกประเทศเลยแม้แต่ครั้งเดียว มันคือระบบปิด และระบบปิดกลับกลายเป็นตัวสร้างปริมาณในแบบของมันเอง
ทำไมระบบปิดถึงยังสร้างประกาศขายได้ถึง 37,591 รายการ
มีสองปัจจัยที่ส่งเสริมกันอยู่ตรงนี้ อย่างแรก รถยนต์ใหม่ในบราซิลมีราคาแพงเมื่อเทียบกับรายได้ในประเทศ — กำแพงภาษีกว่า 35% นั้นบังคับใช้ไม่ว่าผู้ซื้อจะต้องการรถนำเข้าหรือไม่ก็ตาม เพราะมันดันฐานราคาของรถ "ใหม่" ที่ผลิตในประเทศให้สูงขึ้นไปด้วย การผ่อนรถใหม่ด้วยอัตราดอกเบี้ยของบราซิล (ซึ่งในอดีตติดอันดับสูงที่สุดในบรรดาประเทศเศรษฐกิจขนาดใหญ่) ผลักดันให้ผู้ซื้อจำนวนมากหันไปหารถมือสองตั้งแต่แรก
อย่างที่สอง และนี่คือส่วนที่ผมไม่ได้คาดคิดมาก่อนตอนเริ่มค้นเรื่องนี้ ตลาดที่ไม่สามารถเติมกองรถด้วยรถนำเข้าใหม่ๆ ได้ จำเป็นต้องหมุนเวียนรถที่มีอยู่เดิมให้อยู่ในระบบนานขึ้น ข้อมูลจาก IBGE และ Sindipeças ระบุมาสักพักแล้วว่าอายุเฉลี่ยของรถยนต์ที่วิ่งอยู่บนถนนในบราซิลนั้นเกิน 10 ปี รถเหล่านี้ไม่ได้ถูกทิ้งแล้วแทนที่ด้วยคลื่นรถนำเข้า แต่ถูกขายต่อ แล้วขายต่ออีกครั้ง วนเวียนอยู่ในกลุ่มรถแห่งชาติเดียวกันของ Fiat, Chevrolet, VW และ Ford ที่โรงงานในประเทศผลิตออกมาต่อเนื่องมาหลายสิบปี ทุกครั้งที่มีการขายต่อเหล่านี้ก็กลายเป็นประกาศขายหนึ่งรายการ ตลาดที่หมุนเวียนกองรถของตัวเองไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีที่สิ้นสุด แทนที่จะปล่อยรถเก่าออกไปแล้วนำเข้ารถใหม่กว่าเข้ามา ย่อมมีสต็อกรถมือสองหมุนเวียนอยู่ในตลาด ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งมากกว่า ไม่ใช่น้อยกว่า
มีข้อดีในทางปฏิบัติที่ซ่อนอยู่ในเรื่องนี้สำหรับใครก็ตามที่กำลังเลือกซื้อรถในตลาดบราซิลผ่านเรา นั่นคือคุณจะไม่เจอปัญหาปวดหัวจากรถนำเข้านอกระบบแบบที่ผู้ซื้อในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์หรือไซปรัสต้องเผชิญ — ไม่ว่าจะเป็นประวัติการซ่อมบำรุงที่ไม่ตรงกัน เลขไมล์ที่ถูกหมุนกลับในประเทศที่ห่างออกไปสามโซนเวลา หรือสเปกในเอกสารที่ไม่ตรงกับสิ่งที่ช่างพบใต้ฝากระโปรงจริง รถทุกคันในประกาศขายของบราซิลมีแหล่งผลิตเดียวและประวัติทางกฎหมายเดียว สิ่งที่คุณเสียไปคือความหลากหลาย ชั้นวางรถมือสองของบราซิลลึกแต่แคบ — ส่วนใหญ่เป็นรุ่นรถที่ผลิตในประเทศไม่กี่ยี่ห้อซ้ำแล้วซ้ำเล่าในแต่ละรุ่นย่อย ซึ่งเป็นประสบการณ์การเลือกซื้อที่ต่างไปมากจากศูนย์กลางส่งออกซ้ำอย่างเบลเยียม ที่คุณอาจเจอรถไฮบริดสเปกญี่ปุ่นวางอยู่ถัดจากรถลีสหมดสัญญาจากเยอรมนีเพียงสองประกาศ
ผมออกตามหาความผิดปกติของข้อมูล แต่กลับพบนโยบายการค้าแทน นี่คือสิ่งที่มักเกิดขึ้นกับฐานข้อมูลชุดนี้เสมอ — ตัวเลขไม่เคยผิด มันแค่กำลังบอกเล่าถึงตลาดที่คุณไม่เคยรู้ว่ามีประตูที่ถูกล็อกอยู่
