جدول رده‌بندی منطقه‌ای ما را این هفته باز کنید، فرانسه در صدر آن قرار دارد: ۶۷,۵۶۹ آگهی زنده، جلوتر از ژاپن با ۶۱,۹۴۰، امارات با ۵۹,۳۹۳، و کره جنوبی با ۵۵,۰۳۴. اگر نگاهی کلی‌تر بیندازیم، کل مجموعه داده شامل ۱,۱۰۸,۵۳۵ خودرو در ۷۳ منطقه و ۱,۳۷۵ منبع است، و برزیل، چک، بلژیک، کانادا، لهستان، پرتغال و سوئد بقیه‌ی جایگاه‌های دوازده‌گانه‌ی برتر را پر می‌کنند، هرکدام بین ۲۸,۰۰۰ تا ۳۸,۰۰۰ خودرو.
عدد فرانسه چیزی است که ارزش توقف دارد. این پلتفرمی است که کارش را در امارات آغاز کرد، پایه‌های خود را بر شبکه‌های دیلری کشورهای حاشیه خلیج فارس بنا نهاد، و هنوز هم کسانی می‌پرسند «شما اصلاً چرا فرانسه را رصد می‌کنید؟» چون تصور می‌کنند مرکز ثقل ما همان منطقه خلیج فارس است. فرانسه با جمعیتی حدود ۶۸ میلیون نفر در برابر ۱۰ میلیون نفر امارات و ۱۲۴ میلیون نفر ژاپن قرار دارد. اگر تعداد آگهی‌ها با جمعیت، یا حتی با میزان مالکیت خودرو، همبستگی داشت، پیشی گرفتن فرانسه از ژاپن — سومین بازار بزرگ خودرو در جهان — عجیب می‌بود. اما ماجرا به جمعیت ربطی ندارد. موضوع این است که هر بازار چگونه تصمیم می‌گیرد خودرویی را برای فروش آگهی کند.
دو بازار، دو دلیل متفاوت برای ثبت آگهی
جمعیت ژاپن حدود ۷۸ میلیون خودروی ثبت‌شده در اختیار دارد، یعنی بیش از دو برابر ناوگان فرانسه. با این حال در مجموعه داده‌ی خودمان، بخش خودروهای دست‌دوم ژاپن تنها ۶۱,۹۴۰ آگهی نشان می‌دهد، در حالی که مجموعه داده‌ی املاک ژاپن — یک حوزه کاملاً جداگانه — به ۵۸۸,۶۴۴ می‌رسد، که معادل ۹۷.۸ درصد از کل چیزی است که در بخش املاک رصد می‌کنیم. این تفاوت چیزی را به ما می‌گوید: در ژاپن، حراجی‌های دیلری (USS، TAA و بقیه) بخش عظیمی از حجم خودروهای دست‌دوم را از طریق کانال‌های عمده‌فروشی ساختاریافته جابه‌جا می‌کنند که هرگز به شکل یک آگهی طبقه‌بندی‌شده‌ی عمومی، آن‌طور که یک آگهی فروش خصوصی شبیه به کریگزلیست نمایان می‌شود، ظاهر نمی‌شوند. یک خودرو می‌تواند سه بار در حراجی دست به دست شود بدون آنکه هرگز روی یک پورتال مصرف‌کننده ظاهر شود. ما آنچه آگهی می‌شود را می‌بینیم، نه آنچه فروخته می‌شود را، و ژاپن خودروهای زیادی را می‌فروشد بدون آنکه ابتدا اکثر آن‌ها را به‌طور عمومی آگهی کند.
فرانسه دقیقاً برعکس عمل می‌کند. بازار خودروهای دست‌دوم فرانسه در دست تعداد کمی سایت آگهی بسیار عمیق و بسیار پرنقدشوندگی است — از جمله leboncoin، La Centrale، ParuVendu و L'Argus — و تقریباً هر فروشنده‌ی خصوصی، نه فقط دیلرها، به‌طور پیش‌فرض ابتدا آگهی خود را در همین سایت‌ها ثبت می‌کند. به این موضوع، اتکای شدید فرانسه به LOA (location avec option d'achat، اجاره با اختیار خرید) و LLD (اجاره‌ی مستقیم) را اضافه کنید، آنگاه به دلیلی ساختاری برای گردش بالای آگهی‌های عمومی می‌رسید: قراردادهای اجاره‌ی سه و چهار ساله در زمانی قابل پیش‌بینی به پایان می‌رسند، و وقتی به پایان می‌رسند، خودروی بازگردانده‌شده در پارکینگ بسته‌ی یک دیلر منتظر خریدار عمده نمی‌ماند، آن‌طور که ممکن است در جای دیگری بماند — بلکه سریع و به‌صورت عمومی دوباره آگهی می‌شود، چرا که این ساده‌ترین کانالی است که بازار بر اساس آن کار می‌کند. دیزل لایه‌ی دیگری اضافه می‌کند: مناطق کم‌آلایندگی فرانسه (ZFE) در پاریس، لیون و فهرستی رو به رشد از شهرهای دیگر، از چند سال پیش به‌آرامی خودروهای دیزلی قدیمی‌تر را از ناوگان شهری بیرون رانده و به بازار دست‌دوم فرستاده‌اند، و دیزل هنوز سهم بزرگی از ناوگان خودرویی فرانسه دارد که در دوران مالیات‌های مشوق دهه‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ شکل گرفته است. خودروهایی که در غیر این صورت سال‌ها بی‌حرکت می‌ماندند، اکنون سریع‌تر دست‌به‌دست می‌شوند، چون نگه‌داشتن آن‌ها در مرکز شهر روزبه‌روز ناخوشایندتر می‌شود.
هیچ‌کدام از این‌ها به این معنا نیست که بازار فرانسه «بزرگ‌تر» است. به این معناست که برای یک خزنده‌ی داده قابل مشاهده‌تر است. و این تمایزی است که من پیوسته به آن فکر می‌کنم، چرا که ساده‌ترین راه برای بدفهمی این نوع داده‌هاست.
آگهی‌ها فروش نیستند، و رتبه اندازه نیست
اگر از هر مجموعه‌داده‌ی آگهی‌های زنده‌ای — از جمله مجموعه‌ی خودمان — برای پاسخ به این پرسش استفاده می‌کنید که «بزرگ‌ترین بازار خودروی دست‌دوم متعلق به کدام کشور است؟»، در واقع سؤال نادرستی می‌پرسید. تعداد آگهی‌ها شفافیت و سرعت گردش بازار از طریق کانال‌های عمومی را می‌سنجد، نه اندازه‌ی بازار را. کشوری با پورتال‌های کمتر و متمرکزتر و فرهنگ دوباره‌آگهی‌کردن خودروهای اجاره‌ای، از کشوری با ناوگانی بزرگ‌تر اما فروش مجدد مبهم‌تر و متکی بر حراجی و دیلر-به-دیلر، در شمارش پیشی می‌گیرد.
این موضوع در عمل اهمیت دارد اگر شما یک صادرکننده یا تحلیلگری باشید که از شمار منطقه‌ای به‌عنوان شاخصی برای عرضه استفاده می‌کنید. یک خریدار خلیج‌فارسی که موجودی راهنمای‌راست از ژاپن تهیه می‌کند نباید «تنها ۶۱,۹۴۰ آگهی» را به معنای «بازار کم‌عمق» بخواند — حجم واقعی عمده‌فروشی ژاپن با فاصله‌ی زیادی از این عدد بیشتر است، فقط از طریق حراجی‌هایی جابه‌جا می‌شود که خزنده‌های عمومی ما نمی‌توانند به آن‌ها نفوذ کنند. برعکس، عدد ۶۷,۵۶۹ فرانسه به این معنا نیست که دیلرهای فرانسوی در انبوهی از موجودی ناخواسته غرق شده‌اند؛ بخش قابل‌توجهی از این شمار، موجودی سالم و سریع‌الگردش خودروهای بازگشتی از قرارداد اجاره است که در عرض چند هفته دست به دست می‌شود.
جایی که این مقایسه واقعاً منصفانه است، جهت روند در یک کشور در طول زمان است، یا مقایسه‌ی کشورهایی با عادت‌های آگهی‌دهی از نظر ساختاری مشابه — مثلاً فرانسه در برابر بلژیک و لهستان، همگی فرهنگ‌های آگهی طبقه‌بندی‌شده‌ی نزدیک به leboncoin، به‌جای مقایسه‌ی فرانسه با ژاپن. ما به انتشار این جدول رده‌بندی ادامه خواهیم داد، چون واقعاً برای شناسایی جاهایی که عرضه در حال کاهش یا افزایش است مفید است. فقط آن را به‌عنوان یک سرشماری نخوانید.
