مصر، آلمان، سری‌لانکا: سه هفته در دل کوچک‌ترین بازارهای املاک ما

املاک هنوز شریک جوان‌تر این شرکت است. خودرو، کسب‌وکار اصلی ماست؛ املاک چیزی بود که شروع به کنجکاوی درباره‌اش کردیم چون زیرساخت اسکرپینگ از قبل ساخته شده بود و هیچ‌کس نمی‌توانست در برابر وسوسه‌ی دیدن قابلیت‌های دیگرش مقاومت کند. بخش عمده‌ی آن مجموعه‌داده‌ی املاک مربوط به یک کشور است، ژاپن، آن هم در مقیاسی که هر جای دیگر را به خطای رندینگ تبدیل می‌کند. اما این خطای رندینگ هم رقمی حدود ۱۳هزار آگهی است، و سه هفته پیش تصمیم گرفتم واقعاً آن‌ها را بخوانم، نه فقط شمارش کنم.

۱۵ سپتامبر. نمونه‌ای از مصر، آلمان و سری‌لانکا برداشتم — تنها سه منطقه‌ی غیر از ژاپن که تعداد ردیف‌های کافی برای نامیده‌شدن به «بازار» دارند، نه صرفاً یک جرقه‌ی اولیه. چهار کشور دیگر (گواتمالا، نیکاراگوئه، پاناما، السالوادور) هم در داده‌ها حضور دارند، هر یک دقیقاً ثابت روی ۸۰ آگهی، که داستان خودش را دارد و اینجا تکرارش نمی‌کنم — این یک سطح لیست انتظار است، نه یک بازار فعال، و از زمان توقف توسعه بدون تغییر مانده است. آنچه این بار می‌خواستم، آن سه موردی بود که واقعاً به‌طور مستمر خزش می‌شوند.

اولین برداشت: آگهی‌های مصر مثل کشوری است که دو بازار املاک واقعی را در یک پوسته جا داده. آگهی‌های آپارتمان قاهره و اسکندریه، متراکم و معاملاتی، در همان فید کنار شاله‌های ساحل شمالی و دریای سرخ قرار دارند که به‌وضوح برای خریداران خانه‌ی دوم قیمت‌گذاری شده‌اند و تقریباً کاملاً بر اساس فاصله تا ساحل توصیف می‌شوند. هیچ‌چیز در داده‌های خودرو شبیه این نیست — یک هیوندای دست‌دوم هویت دوگانه‌ای بر اساس شهری که در آن پارک شده ندارد.

۱۹ سپتامبر. آلمان بیشترین تعجب را برایم داشت، و نه به دلایل خوب. انتظار داشتم آگهی‌های املاک آلمان بیشتر مربوط به فروش باشند — آلمانی‌ها معروف به ملتی از مستأجرها هستند، درست است، اما منابعی که اسکرپ می‌کنیم بیشتر به سمت آگهی‌های واسطه‌ای تمایل دارند، و فرض کردم این یعنی موجودی برای فروش. اشتباه بود. بخش قابل‌توجهی از آنچه استخراج می‌کنیم، Mietwohnung — آپارتمان‌های اجاره‌ای — است که با آگهی‌های فروش به شکلی مخلوط شده‌اند که اگر روزی بخواهیم مدل قیمت املاک آلمان را از روی این داده بسازیم، باید فیلتر مخصوص خودش را داشته باشد پیش از آنکه کسی به عددی که از آن بیرون می‌آید اعتماد کند. در حال حاضر فید خام به‌قدری واضح اجاره را از فروش تفکیک نمی‌کند که بتوانم با خاطر جمع چیزی را «قیمت معمول» بنامم.

۲۴ سپتامبر. درک سری‌لانکا بیشتر طول کشید چون آگهی‌هایش به‌طور واقعی به‌ازای هر نفر متنوع‌تر از مصر یا آلمان هستند. آپارتمان‌های کلومبو، خانه‌های روستایی دوران استعماری در مناطق مرتفع، قطعات زمین ساحلی در جنوب — این یک مجموعه‌داده‌ی کوچک است (۴٬۰۰۶ آگهی) که کشوری را پوشش می‌دهد با گونه‌های کاملاً متفاوت املاک بسته به منطقه، و این تنوع در این حجم نمونه بیشتر به‌شکل نویز ظاهر می‌شود تا سیگنال. آن روز در یادداشت‌هایم نوشتم: «این همان جایی است که کمترین اعتماد را به یک مدل و بیشترین اعتماد را به یک انسان خواهم داشت.» هنوز هم همین‌طور است.

۲۹ سپتامبر. برگشتم به شمارش‌های خام تا برداشت کیفی‌ام را در برابر اعداد بسنجم، چون سه هفته حکایت می‌تواند آدم را به باور داستانی بکشاند که واقعی نیست. مصر: ۴٬۴۲۷. آلمان: ۴٬۲۳۰. سری‌لانکا: ۴٬۰۰۶. به اندازه‌ای به هم نزدیک که هیچ‌کدام «بازار اصلی» و بقیه حاشیه نیستند — تقریباً برابرند، چیزی که صرفاً از مرور کردن مشخص نبود چون آگهی‌های مصر حس تعداد بیشتری را می‌دادند.

این نمودار را در کنار این واقعیت بگذارید که تنها ژاپن ۵۸۸٬۶۴۴ از ۶۰۱٬۷۰۲ ردیف کل املاک ما را در خود دارد، و شکل واقعی این حوزه در حال حاضر روشن می‌شود: یک بازار بزرگ و بالغ که واقعاً به‌طور جدی اندازه‌گیری می‌کنیم، سه بازار کوچک اما واقعی که تازه شروع به شناخت‌شان کرده‌ایم، و چهار جایگاه‌نگه‌دار که منتظرند کسی تصمیم بگیرد ارزش توسعه دارند. این شکایتی نیست — خودرو هم دقیقاً از همین قیف عبور کرد، فقط در بازه‌ی زمانی طولانی‌تر و با منابع بسیار بیشتر.

۳ اکتبر. آخرین یادداشت پیش از نوشتن این گزارش. به دنبال یک چیز مشخص بودم: آیا آگهی‌های مصر، آلمان و سری‌لانکا قیمت‌ها را به‌طور یکدست به ارز محلی ثبت می‌کنند، یا همان نوع بی‌نظمی در برچسب‌گذاری ارز وجود دارد که بیش از یک بار در سمت خودرو ما را گزیده (پیش‌تر منابعی داشتیم که بی‌صدا در واحد نادرست گزارش می‌دادند، و همین امسال برای خودروها یک باگ تحلیل قیمت با خطای هزار برابری برایمان هزینه داشت). پاسخ کوتاه: در مجموع یکدست است، اما آگهی‌های اجاره‌ی آلمان گاهی یک رقم ماهانه را کنار قیمت کل یک آگهی فروش می‌آورند، بدون هیچ نشانه‌ای در متن خام که این دو را از هم جدا کند، جز زمینه‌ای که یک خواننده‌ی انسانی متوجه آن می‌شود و یک پارسر نه. این وظیفه‌ی مهندسی واقعی بعدی در اینجاست، نه یک کشور جدید.

هیچ‌کدام از این‌ها هنوز برای یک مدل قیمت، به شیوه‌ای که قیمت‌گذاری خودروی ما در امارات دارد، آماده نیست. اما سه هفته پیش نمی‌دانستم آیا این سه کشور بازارهای واقعی هستند یا صرفاً نویزی که از قضا از یک آستانه‌ی تعداد ردیف عبور کرده‌اند. حالا می‌دانم واقعی هستند، تقریباً می‌دانم در کجا از نظر ساختاری با هم تفاوت دارند، و یک راه‌حل مشخص — جداسازی اجاره از فروش در فید آلمان — را می‌دانم که باید پیش از آنکه این کار چیزی بیش از یک تمرین مرورگری شود، انجام گیرد. دفترچه‌های یادداشت بیشتر برای همین کاربرد دارند: نه برای یافتن پاسخ، بلکه برای یافتن سؤال بعدی که ارزش پرسیدن دارد.