เปิดตารางจัดอันดับภูมิภาคของเราในสัปดาห์นี้ แล้วจะเห็นว่าฝรั่งเศสอยู่บนสุด: 67,569 ประกาศที่ยังใช้งานอยู่ นำหน้าญี่ปุ่นที่ 61,940 UAE ที่ 59,393 และเกาหลีใต้ที่ 55,034 หากมองภาพกว้างขึ้น ชุดข้อมูลทั้งหมดมีรถยนต์ 1,108,535 คัน ครอบคลุม 73 ภูมิภาค และ 1,375 แหล่งข้อมูล โดยมีบราซิล สาธารณรัฐเช็ก เบลเยียม แคนาดา โปแลนด์ โปรตุเกส และสวีเดน ติดอันดับสิบสองอันดับแรกที่เหลือ แต่ละประเทศอยู่ระหว่าง 28,000 ถึง 38,000 คัน
ตัวเลขของฝรั่งเศสนี่แหละที่ควรค่าแก่การหยุดคิด แพลตฟอร์มของเราเริ่มต้นที่ UAE สร้างรากฐานมาจากเครือข่ายดีลเลอร์ในกลุ่ม GCC และก็ยังถูกถามอยู่เรื่อย ๆ ว่า "ทำไมถึงต้องติดตามข้อมูลฝรั่งเศสด้วย" จากคนที่คิดว่าศูนย์กลางของเราคืออ่าวอาหรับ ฝรั่งเศสมีประชากรราว 68 ล้านคน เทียบกับ UAE ที่ 10 ล้านคน และญี่ปุ่นที่ 124 ล้านคน ถ้าจำนวนประกาศแปรผันตามจำนวนประชากร หรือแม้แต่จำนวนรถที่คนเป็นเจ้าของ การที่ฝรั่งเศสแซงหน้าญี่ปุ่น — ตลาดรถยนต์ใหญ่เป็นอันดับสามของโลก — ก็คงดูแปลกประหลาดมาก แต่ความจริงไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนวนประชากร มันขึ้นอยู่กับวิธีที่แต่ละตลาดเลือกจะลงประกาศขายรถต่างหาก
สองตลาด สองเหตุผลที่แตกต่างกันในการลงประกาศ
ประชากรญี่ปุ่นเป็นเจ้าของรถจดทะเบียนราว 78 ล้านคัน มากกว่าจำนวนรถทั้งหมดของฝรั่งเศสกว่าเท่าตัว แต่ในชุดข้อมูลของเราเอง ฝั่งรถมือสองของญี่ปุ่นมีเพียง 61,940 ประกาศ ในขณะที่ชุดข้อมูล อสังหาริมทรัพย์ ของญี่ปุ่น — ซึ่งเป็นคนละแนวธุรกิจโดยสิ้นเชิง — อยู่ที่ 588,644 รายการ คิดเป็น 97.8% ของทุกอย่างที่เราติดตามในหมวดอสังหาริมทรัพย์ ความแตกต่างนี้บอกอะไรบางอย่าง: ในญี่ปุ่น การประมูลผ่านดีลเลอร์ (USS, TAA และรายอื่น ๆ) เคลื่อนย้ายปริมาณรถมือสองส่วนใหญ่ผ่านช่องทางขายส่งที่มีโครงสร้างชัดเจน ซึ่งไม่เคยปรากฏเป็นประกาศขายสาธารณะแบบที่เราเห็นในลิสติ้งแบบ Craigslist ของผู้ขายรายบุคคล รถคันหนึ่งอาจเปลี่ยนมือถึงสามครั้งผ่านการประมูล โดยไม่เคยขึ้นบนพอร์ทัลสำหรับผู้บริโภคเลยสักครั้ง เราเห็นแค่สิ่งที่ ถูกลงประกาศ ไม่ใช่สิ่งที่ ถูกขายจริง และญี่ปุ่นก็ขายรถจำนวนมากโดยไม่ต้องลงประกาศต่อสาธารณะก่อนเลยด้วยซ้ำ
ฝรั่งเศสทำงานในทิศทางตรงกันข้าม ตลาดรถมือสองของฝรั่งเศสถูกครอบงำโดยเว็บไซต์ประกาศซื้อขายจำนวนไม่กี่แห่งที่มีสภาพคล่องสูงมาก — leboncoin, La Centrale, ParuVendu, L'Argus เป็นต้น — และผู้ขายส่วนตัวเกือบทุกราย ไม่ใช่แค่ดีลเลอร์ ต่างเลือกลงประกาศที่นั่นเป็นอันดับแรกก่อนที่อื่น เพิ่มด้วยการที่ฝรั่งเศสพึ่งพาระบบ LOA (location avec option d'achat หรือลีสซิ่งพร้อมสิทธิ์ซื้อ) และ LLD (ลีสซิ่งแบบเช่าอย่างเดียว) อย่างหนัก ก็จะได้เหตุผลเชิงโครงสร้างที่ทำให้มีการหมุนเวียนของประกาศสาธารณะสูง: สัญญาเช่าสามถึงสี่ปีจะสิ้นสุดตามรอบเวลาที่คาดการณ์ได้ และเมื่อสัญญาสิ้นสุด รถที่ถูกคืนก็ไม่ได้ถูกจอดทิ้งไว้ในลานดีลเลอร์แบบปิดเพื่อรอผู้ซื้อขายส่งเหมือนในที่อื่น ๆ — แต่จะถูกนำกลับมาลงประกาศต่อสาธารณะอย่างรวดเร็ว เพราะนั่นคือช่องทางที่ตลาดนี้ดำเนินไปโดยพื้นฐาน ดีเซลก็เพิ่มอีกชั้นหนึ่งของเรื่องนี้: เขตปล่อยมลพิษต่ำ (ZFE) ของฝรั่งเศสในปารีส ลียง และเมืองอื่น ๆ ที่มีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ได้ค่อย ๆ ผลักดันรถดีเซลรุ่นเก่าออกจากกองรถในเมือง เข้าสู่ตลาดมือสองมาสักระยะหนึ่งแล้ว และดีเซลก็ยังคงเป็นสัดส่วนใหญ่ของรถยนต์ในฝรั่งเศสที่สะสมมาตั้งแต่ยุค 2000s และ 2010s ซึ่งเป็นช่วงที่มีการให้สิทธิประโยชน์ทางภาษี รถที่ปกติแล้วจะจอดนิ่งอยู่หลายปีตอนนี้กลับหมุนเวียนเร็วขึ้น เพราะการเป็นเจ้าของรถเหล่านี้ในใจกลางเมืองเริ่มไม่สะดวกขึ้นเรื่อย ๆ
ทั้งหมดนี้ไม่ได้แปลว่าตลาดฝรั่งเศส "ใหญ่กว่า" แต่หมายความว่ามัน มองเห็นได้ชัดเจนกว่า สำหรับตัวสแครปเปอร์ และนี่คือความแตกต่างที่ผมคิดถึงอยู่ตลอดเวลา เพราะมันเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดวิธีหนึ่งที่จะทำให้อ่านข้อมูลประเภทนี้ผิดพลาด
ประกาศขายไม่ใช่ยอดขาย และอันดับก็ไม่ใช่ขนาดตลาด
ถ้าคุณใช้ชุดข้อมูลประกาศขายที่ยังใช้งานอยู่ชุดใดก็ตาม — รวมถึงของเราด้วย — เพื่อตอบคำถามว่า "ประเทศไหนมีตลาดรถมือสองใหญ่ที่สุด" นั่นคือการถามคำถามผิด จำนวนประกาศวัด ความโปร่งใสและอัตราการหมุนเวียนของตลาดผ่านช่องทางสาธารณะ ไม่ใช่ขนาดของตลาด ประเทศที่มีพอร์ทัลศูนย์กลางน้อยแห่งแต่ใหญ่ และมีวัฒนธรรมการนำรถเช่าที่หมดสัญญากลับมาลงประกาศใหม่ จะมีจำนวนนับที่สูงกว่าประเทศที่มีจำนวนรถทั้งหมดมากกว่า แต่มีการขายต่อที่คลุมเครือกว่า ผ่านการประมูลและระหว่างดีลเลอร์ด้วยกันเองเป็นหลัก
เรื่องนี้มีความสำคัญในทางปฏิบัติ หากคุณเป็นผู้ส่งออกหรือนักวิเคราะห์ที่ใช้จำนวนนับตามภูมิภาคเป็นตัวแทนของอุปทาน ผู้ซื้อจากอ่าวอาหรับที่จัดหารถพวงมาลัยขวาจากญี่ปุ่นไม่ควรอ่านตัวเลข "แค่ 61,940 ประกาศ" ว่าเป็น "ตลาดที่บาง" — ปริมาณการขายส่งจริงของญี่ปุ่นนั้นมากกว่าตัวเลขนี้อย่างมหาศาล เพียงแต่มันเคลื่อนผ่านบริษัทประมูลที่ตัวสแครปเปอร์สาธารณะของเรามองไม่เห็นเข้าไปข้างในเท่านั้น ในทางกลับกัน ตัวเลข 67,569 ของฝรั่งเศสก็ไม่ได้แปลว่าดีลเลอร์ฝรั่งเศสกำลังจมอยู่กับสต็อกที่ไม่มีใครต้องการ ส่วนสำคัญของตัวเลขนี้คือสต็อกรถคืนจากสัญญาเช่าที่มีสุขภาพดีและหมุนเวียนเร็ว ซึ่งขายหมดภายในไม่กี่สัปดาห์
จุดที่การเปรียบเทียบนี้ ยุติธรรม คือการดูทิศทางแนวโน้มภายในประเทศเดียวกันเมื่อเวลาผ่านไป หรือการเปรียบเทียบระหว่างประเทศที่มีวัฒนธรรมการลงประกาศคล้ายคลึงกันในเชิงโครงสร้าง — เช่น ฝรั่งเศสเทียบกับเบลเยียมและโปแลนด์ ซึ่งล้วนเป็นวัฒนธรรมประกาศซื้อขายแบบใกล้เคียง leboncoin มากกว่าจะเอาฝรั่งเศสไปเทียบกับญี่ปุ่น เราจะยังคงเผยแพร่ตารางจัดอันดับนี้ต่อไป เพราะมันมีประโยชน์อย่างแท้จริงในการมองเห็นว่าอุปทานกำลังผ่อนคลายหรือตึงตัวขึ้นที่ไหน เพียงแต่อย่าอ่านมันเหมือนเป็นการสำรวจสำมะโนประชากร
